Hoe gaat het vandaag?

Hallo allemaal,

Ik merk aan de vragen en appjes van jullie dat het alweer een tijdje geleden is dat ik wat geschreven heb. Dus tijd voor een update.

Kuur 5 heb ik inmiddels al wel gehad. Alleen fase 1, fase 2 is komen te vervallen door te lage bloedwaardes. Volgende week woensdag krijg ik als mijn bloed goed is mijn laatste chemokuur, kuur 6.  Zo blij dat het er dan opzit. Na de chemokuur ga ik wel direct door met de immuuntherapie. Dat betekent dat ik om de drie weken bevacizumab krijg via het infuus. Dit is een eiwit wat helpt de vorming van nieuwe bloedvaten rondom de tumoren te remmen. Dit krijg ik zolang het stabiel blijft, dus hopelijk heel lang.

Morgen krijg ik mijn port a cath (PAC), dat is een soort inwendig infuus. Het is een kleine ingreep. Ik krijg wel een volledige narcose. In principe is het een dag opname, maar gezien het tijdstip van opereren is de kans aanwezig dat ik een nachtje moet blijven. We gaan het morgen wel zien. Ik zie er niet tegen op, ja misschien wel een beetje tegen het infuus prikken op de OK, maar goed nog 1x doorbijten en dan kan vanaf morgen alles via de PAC.

De afgelopen drie weken heb ik het wel rustig aan gedaan, de bijwerkingen van kuur 5 vielen mee t.o.v. de vorige kuren. De vermoeidheid die is soms nog erg aanwezig. Alhoewel dit ook echt per dag verschillend, het is helaas onvoorspelbaar.

Heb ik dan nog leuke dingen gedaan?
Ja zeker! Maar wel rekening houdend met mijn vermoeidheid en conditie. Natuurlijk ben ik bij de voetbalwedstrijden van Rik. Ik vind het fijn om samen met Hans en andere trouwe supporters langs de lijn te staan en te genieten van een potje voetbal. Over AJAX gaan we het deze keer niet hebben. Mijn ajax-hart doet pijn als ik zie hoe het op dit moment gaat. Dus alle aandacht voorlopig op SML zaterdag 3.

Afgelopen zaterdag hadden we een familiereünie van de Hendriks kant. De Hendriks familie is groot, mijn vader kwam uit een gezin van 16 kinderen en mijn oma had bijna 40 kleinkinderen. Kortom als iedereen zou komen, zou het groep van ± 90 mensen zijn. Gelukkig was de groep wat kleiner (anders nog meer herrie😊), uiteindelijk waren er ongeveer 45 mensen. Zo leuk om je neven en nichten weer te zien en bij te praten. Een familieband voelt op een of ander manier snel vertrouwd. We hebben samen oude foto’s bekeken en herinneringen opgehaald. Ik merk dat het voor mijzelf heel belangrijk was om er bij te zijn. Soms dacht ik even, o dit is misschien de laatste keer dat ik ze zie, gelukkig kon ik deze gedachten snel verzetten. Wel miste ik mijn vader opeens meer dan anders. Mijn vader hield van dit soort bijeenkomsten, de hele familie bij elkaar, dollen met de neven en nichten.

Soms lijkt het wel als je met de dood geconfronteerd wordt of als je weet dat je ongeneeslijk ziek bent meer behoefte hebt om terug te gaan naar vroeger. Herinneringen ophalen, je weer even kind voelen samen met je nichtjes en neefjes, iedereen is er dan nog. Onbekommerd leven of zo is denk ik het verlangen…..

Na twee uurtjes was ik toch wel op en zijn Hans en ik naar huis gegaan. De rest van de avond op de bank gelegen en vroeg naar bed, maar het was het allemaal waard.

Gisteren ben ik sinds lange tijd weer even langs het Toon Hermans Huis gegaan. Ik heb een heerlijke massage gehad en het was fijn om weer even daar te zijn. In de middag kwam Twanny gezellig langs voor een bakkie koffie.

Tussendoor ook genoten van vriendinnen en/of familie die langs komen. Videobellen met Bianca. Lekker samen met Hans BBQ-en in onze tuin. Ik merk wel dat ik steeds meer behoefte krijg om er zelf op uit te gaan. Het weekendje Terschelling met Hans is al geboekt, kaartjes voor Anouk (is pas eind mei) zijn is huis, familieweekend naar Baarlo is vastgelegd. Ik durf gelukkig weer wat meer vooruit te kijken. Deze chemokuur was zwaar en intensief maar gelukkig is hij bijna voorbij en natuurlijk met een positief resultaat! Nog even en dan breken er betere tijden aan. Heerlijk, kan niet wachten!!

Oja….. en mijn boek komt er natuurlijk bijna aan. Spannend, nog een klein maandje wachten en dan is het zover……..

Liefs Gera