Zaterdagochtend, 23 december 2023, het is 9.00 uur, Last Christmas van Wham klinkt door de luidsprekers en ik krijg ineens het gevoel, ik wil nog een blog schrijven over mijn kerstgevoel, niet alleen het gevoel van nu maar ook het kerstgevoel/kerstherinneringen van ‘vroeger’.
Kerst vroeger bij ons thuis herinner ik mij altijd als een fijne tijd, even alle zorgen vergeten en genieten van de gezelligheid en samenzijn. De kerstboom moest volgens mijn vader zo groot mogelijk zijn. De piek moest er net op passen. Het hele huis werd versierd met de papieren klokken rood en wit, overal waar mogelijk werden kersttakken of kerstballen opgehangen. Ramen werden met rood lint voorzien van ruitjes en in de hoeken werd natuurlijk sneeuw gespoten, De boom in de houder krijgen was altijd nog wel een dingetje, verschillende houders zijn gesneuveld, wellicht herkenbaar. De kerstboom versieren deed mijn vader meestal, heel nauwkeurig alle lichtjes op de takken vastzetten, de verdeling moest perfect zijn. Met de ballen mochten we mee helpen, liever alleen aangeven, hij wilde zelf de verdeling bepalen. Als laatste dan ook nog het liefst engelenhaar er in. Dit prikte zo aan je handen. Naast de kerstboom hadden mijn ouders ook een prachtige kerststal, ooit gekregen als huwelijkscadeau. Met grotpapier, de stal en de prachtige beelden vormden een mooi geheel onder de boom. Als alles weer stond, genoten we daar met z’n allen van.
Ook gingen we met Kerst altijd naar de Nachtmis in de kerk in Randwijk. We zijn katholiek opgevoed en mijn ouders zaten beiden bij het kerkkoor, eerst beiden als lid later werd mijn vader dirigent. Mijn moeder ging dan in een lange zwarte rok met witte bloes en rode sjaal en mijn vader in het pak met rode vlinderdas. Vaak begon de nachtmis rond 22.00. Vooral de kerstliedjes meezingen en horen vond ik geweldig, echt het gevoel van Kerst. Ik kan ze nu nog allemaal meezingen. Tot een jaar of 12 vonden we dit nog leuk maar naarmate we pubers werden hadden we nog weinig zin om mee te gaan. Enigszins verplicht gingen we de laatste jaren mee en zaten we met z’n vieren (broer en zusjes) in de laatste banken van de kerk. En wanneer mijn vader zich dan omdraaide naar de mensen in de kerk om hen te dirigeren en uit te nodigen om mee te zingen, zwaaiden wij terug van de laatste bank. Thuis kregen we dit dan te horen. Het zijn wel de momenten die nog steeds op mijn netvlies staan en die ik wil blijven herinneren.
Na de Nachtmis was er thuis altijd iets te eten. Mijn moeder maakte traditioneel altijd een Pasteitje met kipragout. Gezellig met z’n allen aan tafel eten en uiteindelijk laat naar bed. Het recept van de ragout gebruik ik nog vaak en ook dat brengt mij soms terug aan de kersttafel waar ik samen met mijn ouders, broer en zusjes genoten van de kipragout van mijn moeder. Jeetje klink ik sentimenteel, ach ja misschien maar ik wil deze herinneringen graag op papier toe vertrouwen voor wie het ooit nog eens lezen wil……
De kerststal van mijn ouders is er gelukkig nog en heeft diverse keren bij mij/ons opgestaan, naar de Nachtmis ga ik niet meer toe, maar op kerstavond bekruip mij nog altijd wel het gevoel van liedjes te willen horen als, ‘Er is een kindeke geboren’ of ‘Stille nacht, heilige nacht’
De kerstherinneringen samen met Hans en onze jongens beginnen voor mij bij de kerst van 2001, Hans en ik waren nog niet bij elkaar (het hele verhaal vertel ik misschien ooit nog eens). Ik kreeg die bewuste kerst een kaart van Hans met de tekst “Volgend jaar wordt alles anders”. Twee maanden later waren we samen en vierden we in 2002 onze eerste Kerst met elkaar. Hoe die Kerst was weten we allebei niet meer zo goed, we waren toen vooral bezig met ons ‘geheim’ dat we op 31 december zouden gaan trouwen.
De Kerst 2003 stond vooral in het teken van mijn zwangerschap van Rik en de complicaties die daar bij kwamen. Maar gelukkig is dat allemaal goed gekomen en is hij op 2 januari geboren en de rest weten jullie.
De jaren die daarna volgden vieren we Kerst als gezin met Wim en Rik. Samen heinneringen maken, gourmetten met vrienden, kerstdiners in Amsterdam bij de zus van Hans en haar man. Kerstdiners voor de jongens op de basisschool, later kerstgala’s op de middelbare school (kan ik hele verhalen over vertellen maar dat doe ik niet ;-)), kerstcadeautjes onder de boom, kerstdobbelspel, wandelingen in de sneeuw, kerstdiners bij Nel (moeder van Hans) en bij mijn ouders.
In 2017 had ik het ‘fantastische’ idee om het kerstdiner hier thuis te houden voor mijn familie. Dat betekende koken voor 17 personen en dus ook een lange tafel waar 17 mensen aan kunnen zitten. Voor wie ons huisje niet kent, dit past niet in onze huiskamer zonder dat deze helemaal leeg gehaald moest worden. Samen met Hans en de jongens hebben we alle meubels buiten gezet en afgedekt. Bij de Arma hebben we tafels en ‘gouden’ stoelen gehuurd en met passen en meten stonden er twee prachtig gedekte tafels waar we met z’n allen aan konden zitten. Het bestek, servies en pannen leende ik van een buurthuis van mijn werk. Het werd een vijfgangenmenu, buiten werd gebruikt als natuurlijke koelkast, Hans zorgde voor de wijn. Rik en Wim hielpen met de bediening en samen hebben genoten van een heerlijk kerstdiner. Een prachtige herinnering….
Nu zijn we beland bij de Kerst van 2023, vanaf 2020 is Kerst voor mij anders, toen ik in 2020 met mijn kale hoofd de kerstboom aan het opzetten was, stroomde de tranen over mijn wangen, bij elke bal dacht ik, is dit mijn laatste kerst, dacht ik aan mijn vader die er voor het eerst niet meer bij zou zijn met Kerst. De jaren daarop dacht ik, ik ben er gelukkig nog steeds, dus wie weet zit ik hier volgende jaar weer te klooien met de lichtjes. Kortom de Kerst is ook een soort van ‘mijlpaal’ van ik ben er nog steeds en daar geniet ik van, op naar 2024.
Deze Kerst gaan we weer mooie herinneringen maken. Kerstmiddag/avond gaan we met onze eigen gezin naar de zus van Hans en haar man in Amsterdam, gezellig samen aan de gedekte tafel genieten van de kookkunsten van Rita.
1e kerstdag gaan we naar mijn moeder daar waar we ooit begonnen als gezin met z’n zessen, zijn we nu met 15 personen. Ook dat geeft weer heerlijke momenten en lange tafels vol mooie herinneringen. Een soort van kersthigh-tea. Elk kind maakt een warm en koud hapje en mijn moeder maakt haar kipragout, mooi die traditie, volgens mij is de cirkel rond.
Lieve allemaal, ik wens jullie hele fijne kerstdagen samen met jullie familie, vrienden etc. geniet van elkaar, maak mooi herinneringen of denk nog eens terug aan Kerst van vroeger…….
Heel veel liefs,
Gera
PS O ja, en het gaat goed met mij!
Hoe gaat het vandaag? 
Plaats een reactie