Hoe gaat het vandaag?

Hallo allemaal,

Gisteren groen licht gekregen voor de volgende kuur. Mijn bloed was oké. Vandaag krijg ik kuur 3 om 15.50, deze keer erg laat.

Ik kan het soms nog steeds niet bevatten hoe het op dit moment met mij gaat. Een maand geleden was ik zo ziek en zag ik het echt even niet meer zitten. Voor mij voelde het alsof ik langzaam richting mijn laatste levensfase ging. Ook Hans, Rik en mijn directe omgeving hadden deze gedachten.

We hadden zelfs al een rolstoel besteld en die werd op mijn verjaardag geleverd. Voorlopig staat ie gelukkig ‘werkeloos’ te wezen in ons schuurtje.

De uitslag van scan heeft alles veranderd. Als ik nog terugdenk aan dat moment raak ik soms nog steeds verward. Vaak hoor je zeggen, ‘kanker, is een onvoorspelbare ziekte’ en dat is echt zo.

Op dit moment gaat het redelijk goed met mij, heel soms bekruipt mij het gevoel van zal ik dan toch helemaal ‘beter’ worden maar ook het gevoel van is dit nu een soort van opleving en word ik straks toch weer zieker, kortom ik vind het nog steeds verwarrend.

Ik ‘geniet’ van het nu. Ik onderneem weer leuke dingen. Geniet van de mensen om mij.

Door mijn boek wat er aan komt realiseer ik mij ook steeds meer wat ons/mij de afgelopen drie jaar is overkomen. Hoe onze wereld is veranderd, van plannen maken, werk carrière uitstippelen naar samen veel thuis zijn en leven van dag tot dag. Plannen maken hooguit voor drie weken.

Hans en ik hadden afgelopen tijd voor het eerst ‘last’ van dat iedereen om ons heen plannen maakt om op vakantie te gaan. We spraken uit dat we het missen, gewoon de dingen doen die we leuk vinden zonder altijd rekening te houden met mijn ziekenhuisbezoeken, kuren, scans, noem het maar op……maar goed wie weet, nu nog 3 kuren na vandaag dus nog 12 weken te gaan. Daarna kunnen we weer wat meer plannen en wie zit er nog een vakantie in.

Het is 20.00 uur we zijn net een half uurtje thuis. Kuur 3 / Fase 1 zit er weer in. Het ging niet helemaal zoals het moest gaan. Tijdens de inloop van het 2e medicijn, Carboplatine, kreeg ik een allergische reactie. Jeuk in mijn oren, mond en dikke keel en mijn stem veranderde. Gelukkig meldde ik het op tijd en greep de verpleegkundige adequaat in. De medicatie werd stop gezet, de verschijnselen bleven het zelfde.

Uiteindelijk een anti allergie medicatie gekregen. Daarmee werd het weer ‘normaal’ alleen ik werd suf, maar dat ken ik van de kuur uit 2020. De 2e medicatie weer aangezet, wel in een langzamer tempo. Gelukkig kreeg ik geen allergische reactie meer. Daarna volgde nog de Gemcitabine. Met een vertraging van 1,5 uur konden we om 19.00 uur weer richting Arnhem.

Ik had ook nog leuk bezoek naast Hans natuurlijk, die is er altijd. Daarnaast kwam Hilde even langs, gezellig even bijkletsen. Nu lekker op de bank, met twee heerlijke witte boterhammen met roomboter, aardbeien met suiker. Had ik wel verdiend. Vanavond op tijd naar bed.

Oja, mijn boek komt in september uit. Wil je hem graag lezen en ontvangen, ga da naar: Droom groot, droom verder….

Fijne avond!
Liefs
Gera