Hoe gaat het vandaag?

Hallo allemaal,

Vandaag is het precies 3 jaar geleden dat Hans en ik bij de oncoloog de prognose hoorde van mijn ziekte. Ongeneeslijk, palliatieve behandeling en een levensverwachting van gemiddeld 1,5 jaar. Hoe bizar als ik daar aan terugdenk. We zijn nu drie jaar verder, de nodige behandelingen gehad en ik ben er nog steeds.

Daar ben ik echt heel dankbaar voor maar soms vind ik het ook moeilijk te begrijpen dat ik er nog steeds ben. Ik kan het ook niet uitleggen aan jullie merk ik of misschien een beetje. Constant je verwachtingspatroon bijstellen kost heel veel energie en gaat gepaard met verschillende emoties. Van de ene behandeling naar de andere behandeling switchen, de vele bijwerkingen, scanuitslagen etc. het geeft soms een gevoel van: Hoe lang moet ik dit nog ondergaan?

Ik heb daar geen antwoord op, de arts ook niet dus we gaan ‘gewoon’ door met het leven in het nu.

De afgelopen twee weken van kuur 3 zijn relatief ‘rustig’ verlopen. De herkenbare dagen na het toedienen van de kuur, veel rusten en op tijd de medicatie nemen om het voor mij zo aangenaam mogelijk te maken. Fase 2 van kuur 3 ging helaas niet door. Mijn bloed was wederom niet oké, te lage witte bloedcellen. Dit betekende een week extra rust, minder bijwerkingen wat betreft mijn slijmvliezen in mijn mond en darmen. Twee koffiemomentjes met vriendinnen, kapper bezoek en heel veel sport kijken waren de activiteiten van de afgelopen weken.

Ik vergeet er één, maar die wil ik dan ook speciaal uitlichten. Ik heb de afgelopen weken gewerkt aan mijn nieuwe website, ‘Hoe gaat het vandaag?’. Drie jaar geleden ben ik gestart met mijn blogs schrijven in ‘Hoestie’ om jullie op de hoogte te houden van mijn gezondheid en mijn leven met kanker.

Binnenkort ga ik afscheid nemen van ‘Hoestie’. Ik weet niet hoe lang Hoestie nog in de lucht blijft (ooit door een lotgenoot opgericht) en de laatste tijd kwam het vaak voor dat de nieuwe blogs niet door kwamen.

Daarnaast wil ik graag naast het uitbrengen van mijn boek dat mijn blogs ook openbaar worden. Dit betekent dat meer familie, vrienden, ex-collega’s, zorgverleners en lotgenoten mijn blogs kunnen lezen zonder dat ik er eerst toestemming voor moet geven. Ik vind het super spannend om de site ‘live’ te laten gaan. Het zal vast nog even wennen zijn zowel voor jullie als voor mij. Feedback is van harte welkom. Nou hier komt ie dan de link naar mijn site:
https://hoegaathetvandaag.com

Ga er eens kijken, de laatste blogs heb ik er opgezet en de nieuwe blogs zullen hier ook op komen. Eind augustus stop ik definitief met ‘Hoestie’ en kun je mij alleen nog volgen via mijn website.

Een site maken was een compleet nieuwe uitdaging voor mij, met af en toe wat hulp van Hans, feedback van sommigen van jullie, ben ik trots op wat ik gemaakt heb.

Nu de komende dagen rustig aan doen. Dinsdag weer bloedprikken, woensdag als alles goed weer een nieuwe kuur, Kuur 4 alweer, het aftellen kan gaan beginnen. En ja, volgende week komt de zon weer terug, eindelijk.

Lieve mensen, pluk de dag, geniet en leef in het nu.

Liefs
Gera