Dag lieve allemaal,
Op het moment dat ik deze blog schrijf, loopt via het infuus de medicatie mijn lijf in. Hans houdt mij ondertussen gezelschap.
Gisteren ben ik wezen bloedprikken. Het prikken ging goed en gelukkig waren mijn waardes oké. Het gesprek met de oncoloog start eigenlijk altijd met ‘Hoe voelt u zich, mevr. Hendriks?’ Ik vind deze vraag echt steeds moeilijker worden. Ook de afgelopen week werd deze vraag vaak gesteld.
Mijn antwoord was deze keer, ik voel mij lichamelijk wel goed. De extreme vermoeidheid blijft, maar waar ik vooral last van heb is het mentale gedeelte, was mijn antwoord afgelopen week en ook richting mijn oncoloog.
“Mentaal heb ik last van de vraag, wil ik dit allemaal nog wel of wil ik stoppen met alles, rust en richting de laatste fase”, zeg ik tegen de oncoloog en mijn casemanager, “richting de dood bedoel je”, zegt mijn arts. De tranen schieten in mijn ogen. Ze voelt mij precies aan en toch schrik ik van het woord ‘dood’. Maar het is wel waar ik af en toe naar verlang maar het moment daarna wil ik dat weer helemaal niet. Kortom het is soms knap druk in mijn hoofd met de daarbij horende emoties. Gelukkig kan ik er over praten met familie, vrienden en ook de arts. Daarnaast krijg ik ook steun van de afdeling medische psychologie van het Radboud.
Wat kunnen wij voor je doen? vraagt mijn arts. We praten verder en ze herkent mijn dilemma, de fase waarin ik zit. Het lucht enorm op om mijn gevoel te delen. Echt iets doen kunnen zij niet. Ik zelf ben degene die de keuzes maak, voorlopig nog even de kuur….
Het is inmiddels 17.00 het infuus loopt nog steeds. De laatste zak met chemo hangt eraan. Ondertussen heb ik nog een fijn gesprek met de verpleegkundige, ze voelt op een of andere manier aan dat ik worstel. Over een half uurtje kunnen Hans en ik weer naar huis. Lekker thuis op de bank.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de lieve reacties op mijn website. Dat doet mij goed, geeft mij energie en voelt als een soort verbinding met de ‘buitenwereld ‘ en die heb ik nodig.
Nu de komende dagen op tijd mijn medicatie nemen, rusten en even helemaal niets. We kunnen gaan aftellen na deze, nog 2 kuren te gaan.
Fijne avond allemaal.
Liefs
Gera

Geef een reactie op Dinie Reactie annuleren