Hoe gaat het vandaag?

Goedemorgen allemaal,

Mijn vorige blog eindigde met goed nieuws over de uitslag van de scan, en op naar leuke dingen doen!

En dat heb ik gedaan, leuke dingen, toffe dingen met als klap op de vuurpijl, gisteren in kleine kring de lancering van mijn boek “Hoe gaat het vandaag”.

Eerst terug naar de dagen na de scan. Het wennen aan het idee dat ik de ziekte van Addison heb, daalt langzaam in. Afgelopen donderdag belde de gespecialiseerd verpleegkundige van de afdeling Endocrinologie om nog een aantal belangrijke zaken met mij door te nemen. Van te voren had ze mij veel info doorgestuurd en gedurende het gesprek hebben we deze samen door genomen. Het is pittig maar als je er zorgvuldig en ‘relaxt’ mee om ga, is het goed te doen. We hebben er wat regeltjes bijgekregen maar dat gaat ons wel lukken om daar een weg in te vinden. Het was een prettig gesprek. Ergens half november volgt er weer een nieuwe afspraak, waar we nog meer info krijgen en ik krijg nog wat onderzoeken om e.e.a. definitief vast te stellen.

Vrijdag stond een creatieve date op het programma. Samen met Daniëlle ben ik naar Creative Life geweest in Utrecht. Een super leuke creatieve beurs. Zo veel leuke dingen om te kopen, we moesten ons inhouden om niet met tassen vol richting Arnhem te gaan. Halverwege de dag hebben we nog een workshop gevolgd, met de hand een kussen breien van prachtige wol. Dat was superleuk om te doen. Dus met een tas vol hebbedingetjes en een kussen was het een geslaagde dag.

Zaterdag ben ik heerlijk weer naar de kapper geweest. Eindelijk mijn grijze uitgroei laten verven. Gedurende de chemokuren wordt dat ten sterkste afgeraden gezien de chemicaliën in haarverf in combinatie met de chemomedicatie. Dus naar 6 maanden eindelijk weer prachtige gekleurd haar. Blij mee. Aan het einde van de middag hadden we nog een klein feestje. Lekker met Hans naartoe gewandeld, ook dat was lang geleden. Het is bizar hoe ik opknap en hoe ik mij voel, echt zoveel anders dan de afgelopen maanden. Zo fijn om mij weer Gera te zijn.

En toen zondag, eindelijk was het zover de lancering van mijn boek “Hoe gaat het vandaag”. Ik had er zoveel zin. Van te voren hadden we het goed voorbereid, Hans, Daniëlle en ik. Deze keer bewust gekozen voor een klein intiem gezelschap. De GERA. was destijds groots, deze keer had ik behoefte aan een intieme sfeer. In de prachtige stadsvilla van Sonsbeek hadden we ‘de Heerenkamer’ geboekt. Een uur van te voren hebben we samen de ruimte ingericht. Het zag er prachtig uit.

Om 14.30 druppelden de gasten binnen. Ik was ondertussen met Twanny naar boven ‘gevlucht’ zodat ik in alle rust mijn entree kon maken als iedereen binnen zou zijn. Dat moment met Twanny boven was bijzonder. Even samen met je beste vriendin bewust genieten van het moment en ook de afgelopen weken de revue laten passeren. Hoe bijzonder nu een boekpresentatie terwijl het ook heel goed de andere kant op had kunnen gaan………van boven uit het raam hadden we zicht op de gasten die langzaam binnen druppelden. Om 14.45 kwamen ze ons boven halen…….

Het moment dat ik de zaal in liep zal ik niet gauw vergeten. Al die bijzondere lieve mensen die er voor mij en ons waren voelde ik letterlijk als warme deken over mij heen komen. Van zenuwen had ik geen last. Ik wilde optimaal genieten en dat is mij gelukt.

Aan de hand van vragen praten Daniëlle en ik de ‘speech’ aan elkaar, daarna heb ik de prachtige voorkant van het boek onthuld en het 1^e exemplaar uitgereikt aan mijn moeder. Dit was erg emotioneel en betekende veel voor zowel mijn moeder als voor mij. Toen geproost met z’n allen op het boek en op het leven.

De rest van de middag de complimenten in ontvangst genomen, mooie gesprekken gevoerd, persoonlijk alle boeken gesigneerd en genoten van alles en iedereen om ons heen. Het was een prachtige middag, één met een gouden randje. Dank je wel aan iedereen die er was, jullie aanwezigheid bekent veel voor ons. Dank aan de mensen van Stadsvilla Sonsbeek voor de fantastische verzorging van deze middag!

Rond 17.30 uur zijn we richting huis gegaan, tassen vol cadeaus, prachtige persoonlijke geschreven kaartjes door iedereen. Thuis genoten van alle mooie lieve woorden. Deze kaartjes koester ik.

Als afsluiting thuis sushi besteld en samen met Hans, Rik en Rosalie lekker gegeten en de middag nog een keer de revue laten passeren. We waren het er over eens een dag om nooit te vergeten! Daarna lekker op de bank en op tijd naar bed.

Vandaag was er ook gewoon weer de realiteit van de dag. Om 11.00 uur moest ik mij melden bij de Dagverpleging Oncologie voor de 1^e immuuntherapie (bevacizumab) na de chemokuur. Het was nog even spannend, wat ik had het idee dat mijn operatiewond van de PAC licht aan het ontsteken was. Er heeft nog even een arts nagekeken maar die vond het niet verontrustend. Dus de PAC kon aangeprikt worden en de medicatie liep er binnen een half uurtje in. Daarna weer lekker naar huis.

Nu de komende week ga ik samen met Hans de boeken versturen aan de donateurs die mijn droom hebben laten uitkomen en een boek besteld hebben. Zo leuk om te doen. Dus let de komende week op je brievenbus of postbezorger! Daarnaast ga ik een aantal exemplaren uitdelen aan het Radboud, Toon Hermanshuis, Stichting Olijf, om mijn verhaal te delen en om mijn boek te verspreiden om mensen te inspireren, ik doe niets liever.

Mocht je nu denken, kak, ik wil toch nog wel heel graag een boek maar ik ben vergeten te bestellen. Er zijn nog een aantal exemplaren over, via geef.nl is er nog een mogelijkheid om het boek te bestellen,
zie ik wil toch nog een boek.

Op naar meer leuke dingen doen………..

Liefs en vergeet niet de genieten in het nu.
Voor diegene die mijn boek krijgen, veel leesplezier!

Gera