Hoe gaat het vandaag?

Dag allemaal,

Het is 31 december 2023, de laatste dag van het jaar. Wat een jaar was het voor ons, vele mooie momenten maar ook mindere mooie momenten….

2023 begon met de verjaardag van Rik op 2 januari en op 22 januari de verjaardag van Hans, op de verjaardag van Hans een heerlijk diner met onze jongens bij Rijnzicht in Doornenburg. Wat hebben we genoten van de heerlijke gerechten en mooie gesprekken. Eind januari volgde er slecht nieuws, de tumoren waren gegroeid, de studie behandeling sloeg niet aan en werd per direct stop gezet. Even niets doen (was ook weinig keus) was op dat moment mijn keuze. Omgaan met deze tegenslag vroeg veel van ons, “ga leuke dingen” zei mijn oncoloog en “ga de dingen regelen die geregeld moeten worden…..” We gingen aan de slag met dé dingen. Wat geregeld moest worden, werd geregeld en de leuke dingen volgden elkaar op.

Samen naar Terschelling met Hans, Uitstapje naar Oostenrijk, met mijn AJAX mannen (incl. broer en neefje) naar AJAX, een heerlijk weekend met 9 fantastische vrouwen in een huisje in Baarlo, verrassingsbezoek Theo en Mariska incl. nachtje Cadzand en toen kwam de vakantie naar Spanje.

Deze had een zeer beroerde start wat achteraf wel te verklaren was. Vooraf hadden we te horen gekregen dat de kanker behoorlijk snel gegroeid was en ook al richting mijn lever ging. Ik kreeg de keuze niets doen met als gevolg dat het snel achteruit zou gaan of weer een nieuwe chemokuur starten. Na veel wikken wegen koos ik uiteindelijk voor de chemokuur. We hebben ‘genoten’ van Spanje maar het was anders dan anders.

Bij thuiskomt van Spanje hebben we Rik op het vliegveld gezet naar Singapore waar hij zijn vrienden zou ontmoeten om samen door te reizen naar Bali. Hier kon hij even helemaal los komen van een vervelende periode in zijn leven. Met trots en een traan hebben we hem op het vliegveld gezet.

Daarna begon voor mij een periode van een zwaar chemotraject, met momenten dat ik wilde stoppen, maar toch door ging gezien het goede resultaat. Bijna vijf maanden behoorlijk afzien en daar waar mogelijk wat lichtpuntjes organiseren.

Een bijzonder lichtpunt was mijn weekend naar Terschelling met mijn broer en zusjes, genoten to the max! In die vijf maanden natuurlijk ook veel lieve bezoekjes gehad van familie en vrienden, af en toe een uitje en veel aan mijn boek gewerkt maar vooral ook veel bijwerkingen en vermoeidheid van de chemo.

Halverwege oktober kwam ons heftigste dieptepunt denk ik. Ernstig ziek werd ik opgenomen in het ziekenhuis, dat waren twee zware dagen voor ons als gezin, familie en vrienden. Gelukkig door adequaat ingrijpen en de juiste medicatie en diagnose knapte ik snel op, met een ‘nieuwe’ ziekte erbij en de juiste medicatie werd ik ontslagen uit het ziekenhuis.

Een week later volgde denk ik mijn mooiste moment van het jaar. De lancering van mijn eigen boek en kort daarna met Hans naar Terschelling. Hoe verdriet en vreugde zo dicht bij elkaar kunnen liggen. Het was een grote rollercoaster van emoties de maand oktober.

Daarna kreeg ons leven weer meer rust. “Nou ja rust” zouden Hans en Rik zeggen. Gera 2.0 was opgestaan. De afgelopen twee maanden zo genoten van mijn/ons leven, pluk de dag in het kwadraat. De uitjes met vriendinnen/vrienden, videobelletjes, activiteiten bij THHA, bezoek uit Belfast, weekendje Zeeland, creatieve uitjes met familie/vriendinnen, fotoshoot met Hans en ga zo maar door!

Kerst 2023. We hebben heerlijke dagen gehad. Samen met ons gezin en familie om ons heen. Veel reacties gekregen op mijn blog ‘bijna Kerst’. Leuk om jullie kerst-herinneringen te lezen.

Op 27 december weer de realiteit, bloedprikken, gesprek oncoloog en uiteindelijk de kuur. Het was een lange dag, uitloop spreekuur, druk op de afdeling oncologie en minimale bezetting, hebben we er toch weer een halve dag gezeten. Maar goed de kuur zit er weer in. We wachten even de bijwerkingen van de handen af (hand-voet syndroom), anders ga ik in het nieuwe jaar de kuur 1x per 4 weken krijgen in plaats van 1x per 3 weken. De volgende afspraak is 9 januari dan volgt de CT scan, dit vind ik toch wel spannend, de eerste na het stoppen van de chemokuur, we gaan het zien, nog even niet aandenken.

En dan nu vandaag 31 december, oudejaarsdag, onze trouwdag!
Hans en ik maken straks de cirkel weer rond (waar we in januari met onze jongens begonnen), we gaan straks lekker lunchen bij Rijnzicht in Doornenburg, proosten op onze liefde en proosten op een mooi nieuw jaar wat voor ons ligt.

Als ik zo in vogelvlucht mijn/ons jaar teruglees, ben ik dankbaar dat ik er nog ben, heb ondanks alles ook genoten van dit jaar, ben ik trots op mijn gezin, wil ik Hans en Rik bedanken voor er altijd zijn, ik hou van jullie, wil ik jullie bedanken voor de lieve woorden, bezoekjes, uitjes etc. Zonder jullie kan ik niet.

Lieve mensen, een hele fijne dag vandaag, kijk eens terug, wees trots op jezelf en de mensen om je heen, hou elkaar vast, maak mooie nieuwe plannen en doe vooral waar je blij van wordt. Ik wens jullie en mooi, prachtig, gezond en bruisend 2024! Proost!

Liefs, Gera

PS Ik vind jullie reacties erg leuk om te lezen, vaak zijn ze anoniem, dus even je naam erbij zetten zou ik nog leuker vinden ;-).