Hoe gaat het vandaag?

Dag lieve allemaal.

Ik heb de afgelopen week al verschillende momenten mijn laptop gepakt om een nieuwe blog te schrijven. Telkens klapte ik mijn laptop weer dicht, het komt gewoon niet uit mijn vingers. Wat zal ik schrijven?

Zal ik schrijven hoe ik mij voel?
Zal ik schrijven wat mij nog enigszins energie geeft?
Zal ik schrijven waar ik last van heb?

Ik weet het echt niet. Het gaat op dit moment soms wat minder met mij. Mijn lijf laat mij af en toe in de steek. Ik slaap slecht. Soms last van pijn, of benauwdheid en laten we ook de vermoeidheid niet vergeten. Er zijn dagen dat ik overdag 3 tot 5 uur slaap waardoor ik het idee heb dat ik de hele dag in bed lig. Ik heb die uren dan ook echt nodig. Voor de pijn en de benauwdheid krijg ik de juiste medicatie. Deze kunnen we ‘gelukkig’ ook nog ophogen…. Fijn is dat we vaak direct contact hebben met onze huisarts. Zij komt nu gemiddeld 1x per week langs om mijn situatie te bespreken. Dat voelt goed en stelt mij gerust. Ze betrekt ook Hans en Rik bij onze gesprekken dat is ook fijn. Ik merk dat ik deze gesprekken nodig heb. Het laatste stuk komt voor mijn gevoel soms steeds dichterbij, dat voelt voor mij soms erg benauwend, laat staan wat mijn omgeving daarbij voelt……ieder op zijn of haar manier is daarmee aan het dealen.

De afgelopen weken ben ik in mijn hoofd meer bezig met het einde…….ik ben de afgelopen tijd met een aantal mensen naar Heidepol geweest. Heidepol is de Natuurbegraafplasts in Arnhem. Hier hebben we een plekje uitgekozen voor de urngraf van Hans en mij. Ik wilde graag nu ik er nog ben deze personen mijn laatste rustplek laten zien……onze plek in het bos tussen de bomen aan het prachtig veld….. samen die verbinding voelen doet mij goed. Natuurlijk is het ook heel emotioneel maar iedereen die met mij mee geweest is, vindt het erg fijn om samen op deze plek te zijn…….

Andere ‘uitjes’ waren de afgelopen tijd minimaal. Ik heb minder behoefte aan eropuit gaan…..dus vaak waren het koffiemomentjes bij ons thuis, een enkele keer naar buiten voor een lunch, taartje eten of voetbal kijken.

Een bijzondere dag was de 24-uurs Samen tegen kanker dag. Namens het Toon HermansHuis was ik samen met lotgenoten uitgeroepen tot eregast. Samen met Hans ben ik een paar uurtjes aanwezig geweest. Het was mooi om te zien wat er georganiseerd was. Uiteindelijk is er ruim 60.000 euro opgehaald waarvan een derde voor het Toon HermansHuis is.

Ik probeer zoveel mogelijk te genieten van de dag, dat valt niet altijd mee. Het genieten voelt anders de laatste tijd. Nu klinkt dit misschien negatief dat wil ik niet. Ik wil nog steeds die positieve Gera blijven zoals ik de afgelopen 4 jaar ben geweest. Ik hoop dat ik dat gevoel weer te pakken krijg en natuurlijk mogen/moeten ook de mindere dagen er zijn.

Vandaag schijnt de zon, vanmiddag lekker naar het voetbal, genieten van Rik en zijn vrienden op het voetbalveld. Het wordt weer eens tijd voor 3 punten……

Fijn weekend allemaal.
Geniet van de dag en van elkaar.

Liefs
Gera

PS Dank voor alle lieve reactie op de vorige blog.